3 Ağustos 2015 Pazartesi

Bilinçaltını üstüne getirdim, yine de seni atamadım
tavandan aşağı sallanıyor sabah,
altımda bir tabure
çocuklaşma dedi annem
anne be dedim;
ben ne zaman büyüdüm?
hayatı elimize yüzümüze bulaştırmak tek meziyetimiz, yapıcıdan ziyade yıkıcı olmamız bizi bu hallere getirdi

olur

Saçlarını dolamışım ellerime
gözlerim ekmek almaya gitmiş
bundan güzel şiir olur
gökyüzüne çıkmış
ruhunu izliyorum
seni bi tek oradan görebiliyorum
bundan da güzel şiir olur
iki yalnız bir adam etmez,
ne bir baltaya sap
ne de bir şiir olur
olsa olsa hiç
Olur
böyle şiir mi olur?