28 Ocak 2016 Perşembe

?

kapı arkasında ki askılıklara astım cümlelerimi, evden çıkarken her gün geçiriyorum üstüme, dolabıma koymaya üşeniyorum, katlayıp düzenlemiyor sağa sola da serpiştiriyorum, bazen cümlelerimin nereye gittiğini bende bilmiyorum... kahvemi şekerli içmeye başladığım zaman anladım hayatın ekşi bir tattan ibaret olduğunu, yolların çakıl taşlarından zarar görünce ayaklarım; adımlarım beni hep geri geri sürükledi,
evime geri döndüm, cümlelerimi, kelimelerimi, ayaklarımı, yüreğimi aldım elime.... hepsini aynanın karşısına çıkardım kim bilir nasıl görünüyor?
sahi, oradan bakınca nasıl görünüyorum?
ve veya nasıl görünemiyorum?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder