25 Şubat 2015 Çarşamba

Hayata Karşı



"Eğer dokunabilseydim, kendimi çeker alırdım bulunduğum yerden. 
İçimde biriken traji komik anılarım beni nereye kadar götürür, 
nerede mola verip nerede yola koyulur bilemiyorum. 
Ben hiç bir dağa güvenmedim, kar yağmış yağmamış umrumda da değil.
 Kısacası dağ bana küsmüş, ama haberim yok.

Güneşin doğuşunu beklerken kendimi batışının karşısında buluyorum. 
Bilmem gereken tek şey kendim, bunu öğrenmek için çok yabancı kalıyorum, hayata.
Öğrendiğime göre;
ben, iyi, biriymişim.
Karın güneşe baktığı gibi hüznüm, karşısında eriyorum akşamın. 
Kendime bir yer arıyorum, yükseklere çıkıyorum.
Bir adım atsam gökyüzü, ama yürüyemiyorum.
Benim yerim sizin yanınız değil, aranızda sırıtıyorum, insanlığa karşı, güneşe karşı.
Bir su birikintisi bulsam atacağım kendimi içine, bu şehir çok büyük bana.
Güneş batıyor, ben gidiyorum."

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder