26 Kasım 2014 Çarşamba

Yazım Yalnızı

Gece içine çekiyor beni böyle midesine kadar, kokuşmuş kilolarca olup doymak bilmeyen biri gibi...
Sonra geri kusuyor, beni pislettiği yetmez gibi çevremi de çekilmez hale getiriyor, kendimi temizlesem bir adım atınca yine kirleniyorum.
Mevsimlerden soğuk, hava üstüme titrer sanırdım, meğer ben üşüyor muşum. Yıldızlardan seni dilemek niyetim, fakat biri bile yok havada.
Bu kadar çok insan içinde bu kadar çok tekbaşınalık, sanırım bu benim lanetim.
Türkçenin en güzel kelimesi adın, fakat biz senle yan yana gelip bir cümle bile olamıyoruz, 
Bir başıma anlamsızım, 
Yazım yalnızıyım.
Başlı başına bir roman varlığın, sürükleyici. 
Daha taze bir cinayet işlenmiş kentte ve kan kokusu bulaştı ayakkabıma.
Faili meçhul bir katilim şimdi ve her adımım nefs-i müdafa.
Seni unutur belki uzuvlarım, yolda görür kafamı öne eğer giderim. 
ardımdan seslenirsen eğer, adım tecahül arif.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder