11 Nisan 2014 Cuma

Dirilme

Güneş ışıkları, diğer yarım küre ile aldatırken bir diğerini, çiçekler yine umutla bekler oldu. 
Aydınlatan şeylerin aldatıcılığına alışmıştı toprak ve öyle kabul etmişti.
Çünkü ihtiyacı var, aslında bugünler de birilerinin bir şeylere hep ihtiyacı var. 
Umut yitirilmemesi gereken bir şeydi ve tabiat ana bunu en iyi yapan tek canlıydı.
Soğuğa, ayaza, düşen yapraklara rağmen

Toprak kokusuyla yeşillenen mevsim için parti verilmesi kararı alındı. 
Bununla birlikte arılar işe koyuldu, her çiçeğe gidip haberdar ettiler. 
Karıncalar, yer üstünde ki pislikleri toprağın altına saklamaya koyulmuşlardı.
Kuşlar neşeli neşeli şarkılar söylüyor, baykuşlar nöbet tutuyordu.
Ağaç altı gölgelikleri yalnızlar için ayrılmıştı. 
Herkes davetliydi bu partiye, gece hariç.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder